pensando
na ansia de fuxir,
de partir de Estocolmo.
Tras-pasar
a fronteira do sono,
chegar a un novo lugar.
Pensando
de presa e (de) vagar.
Deixando unha liña
de sangue e auga
a cada paso.
Ate marchar e
que non reste nada de ti
en ningunha parte.
No hay comentarios:
Publicar un comentario