sábado, 2 de febrero de 2013
Cierres
"El sueño es como una pequeña muerte"
Y yo no consigo asesinarme.
Tiritando, me tapo con mil y una corazas
encogiéndome bajo su peso,
pero sigo teniendo frío.
Abriendo y cerrando los ojos,
estiro brazos y piernas
hasta rozar el vacío de la cama,
para volver a encogerme e implosionar.
Cruzando las fronteras
de dos países sin dueño ni habitantes,
que me acogen
para expulsarme a continuación.
Acariciando el lado frío de la sábana
intento que mi cabeza apague la luz
sin conseguirlo.
No hay oscuridad, no hay tinieblas
y el descanso nunca llega.
Sólo escucho el susurro intermitente
que me impide morir,
aunque sea por un instante.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
"A barreira da realidade que remite, redimida, entre un sono non real e que non exista realidade sen sono" dijo una loca
ResponderEliminar